Eigen werk
Pop-up art
Zoals bij veel creatieve mensen staat mijn hoofd niet stil, waardoor er geregeld eigen ideeën ontstaan. Veelal in het verlengde van mijn vak. Gezien mijn grafische achtergrond is het ook niet verwonderlijk dat pop-art één van mijn favoriete stromingen is. Het bepaalt soms mijn onderwerpen, de typografie, sowieso mijn kleurkeuzes. Voeg mijn liefde voor muziek toe en je hebt grofweg de mix waaruit mijn eigen werken ontstaan.
Positief
Mijn werk bevat meestal wat humor of liefde. Aangezien ik graag met mijn werk iets positiefs wil brengen. Met gepaste trots en tevredenheid zei Paul McCartney eens – terugkijkend op het oeuvre van The Beatles – dat de liedjes gelukkig altijd positiviteit uitdroegen over bijv. vrede, liefde, vriendschap. Dat idee zit in mijn achterhoofd. Zo doe ik bijv. jaarlijks een ‘Little Love Campaign’ op de post naar mijn relaties. Gewoon om, tegen het einde van het jaar, een beetje liefde te verspreiden. Dat kunnen we altijd gebruiken, niet waar? Zeker in deze tijd van social media, misinformatie, AI, onnodige verdeeldheid en (opkomend) fascisme.
Inspiratie
Zoals mijn muzikale helden oude rock-legendes als Elvis, Chuck Berry, Little Richard of Roy Orbison aanhalen als inspiratiebron, kan je die van mij vinden in makers als Malika Favre, Anthony Burrill, Peter te Bos, Dick Bruna, Shepard Fairey, Andy Warhol of Sir Peter Blake. Laatstgenoemde staat wel echt op nummer één. Ook Blake heeft een grafische achtergrond als kunstenaar en werkt met verschillende materialen en disciplines: collage, olieverf, waterverf, zeefdruk, lithografie, vintage voorwerpen, … Ik mag zijn werk en hem als persoon erg graag. Ik heb ‘m diverse keren mogen ontmoeten, dankzij mijn doorzettende broer.
Roeien
Ideeën kunnen soms een jaar (of langer) in mijn bovenkamer broeden. Ik onderzoek – tussen de dagelijkse werkzaamheden door – welke materialen ik nodig heb, wat er voorhanden is en wat de kosten zijn. Dit helpt mij om de nodige keuzes te maken. Op een gegeven moment word ik onrustig als ik door omstandigheden niet aan eigen werk toekom en probeer ik een weg te vinden om daar wat aan te doen. Ik maak geen gebruik van crowdfunding, subsidie o.i.d.; ik bekostig alles zelf, qua uren en materialen. De dARTborden wilde ik eigenlijk op echte (porseleinen) pizzaborden verwerken, maar na lang zoeken, uitzoeken en advies inwinnen, bleek het een te lastige en vooral kostbare klus te worden. Zodoende ben ik uitgeweken naar hout. Wat mij ook veel meer de mogelijkheid geeft om de kleuren te behalen die ik voor ogen heb. Ik vind het een leuke uitdaging om uit een beperking toch iets tofs te kunnen maken. Roeien met de riemen die je hebt, in feite.
Eén van één of niet
Meestal creëer ik van elk werk meerdere exemplaren, in een gelimiteerde oplage weliswaar. Dankzij het zeefdrukken heb ik die mogelijkheid. En zo hebben natuurlijk meerdere mensen de mogelijkheid om een exemplaar te kopen tegen een schappelijke prijs. Voor het Deventer Ziekenhuis, Street Art Streets en Arriva Nederland heb ik al eens een (groot) uniek werk mogen maken. En dat spreekt mij meer en meer aan, een werk waar er maar één van is. Dat heb ik nu ook met de dARTborden gedaan; ik maak steeds één kleurcombinatie en that’s it. Heel leuk om mee bezig te zijn en om het eindresultaat te zien na een aantal uur werk. Vooral veel schoonmaakwerk…